Flexi-jobs in transport: sociale dumping met een Belgische nummerplaat
- Details
- Gepubliceerd: woensdag 01 juli 2026 09:05
Vanaf vandaag (1 juli) worden flexi-jobs uitgebreid naar bijna alle sectoren. Ook de transportsector komt erbij.
Febetra noemt dat een goede zaak in de strijd tegen het chauffeurstekort.
Wij zijn duidelijk: dit is geen oplossing. Dit is nationale sociale dumping en oneerlijke concurrentie.
Het chauffeurstekort is reëel. Maar je lost dat niet op door het beroep verder uit te hollen. Je lost het op door van chauffeur opnieuw een volwaardige, aantrekkelijke en leefbare job te maken. Correcte lonen, degelijke arbeidsvoorwaarden, respect voor rij- en rusttijden, werkbaar werk en echte sociale bescherming: dat is de manier om het beroep van chauffeur opnieuw aantrekkelijk te maken.
Flexi-jobs doen het omgekeerde.
Ze creëren een tweede arbeidsmarkt naast de gewone arbeidsmarkt. Twee chauffeurs kunnen hetzelfde werk doen, met hetzelfde rijbewijs, in dezelfde vrachtwagen en voor hetzelfde bedrijf, maar onder een totaal ander sociaal regime. De ene werknemer draagt normaal bij aan de sociale zekerheid en bouwt volwaardige rechten op. De andere werkt in een goedkoper uitzonderingsstatuut.
Dat is geen flexibiliteit. Dat is georganiseerde concurrentie tussen werknemers.
De sociale zekerheid wordt uitgehold. Deze algemene invoering van de Flexi-jobs zal de RSZ minstens een half miljard Euro per jaar aan inkomsten doen mislopen. Vaste jobs komen onder druk. Werkgevers krijgen een extra instrument om arbeid goedkoper te maken. Vandaag wordt gezegd dat flexi-jobs enkel dienen om gaten in de planning op te vullen. Morgen worden ze gebruikt voor vaste ritten. Overmorgen zijn ze een structureel onderdeel van de personeelsplanning.
Dat is geen doemdenken. We hebben het al gezien in de bus- en carsector. Na één jaar flexi-jobs daalde de reguliere tewerkstelling daar met 25%. De sociale zekerheid kreeg 10% minder RSZ-bijdragen binnen. Net zoals in die sector zullen ook in de transportsector de flexi jobs voornamelijk uitgevoerd worden door chauffeurs die al in de sector werken maar hun reguliere uren verminderen. Flexi-jobs brengen dus nauwelijks nieuwe chauffeurs binnen. Ze vervangen vooral bestaande, volwaardige arbeid door goedkoper werk met minder sociale bijdragen.
Met flexi-jobs verdwijnen geen tekorten. Er verdwijnen eerlijke jobs.
In transport komt daar nog een cruciaal probleem bij: verkeersveiligheid. Een chauffeur die voltijds werkt en daarbovenop in het weekend nog ritten doet, stapelt arbeid op arbeid. Vermoeidheid achter het stuur is geen detail. Het is een risico voor de chauffeur, voor collega’s en voor alle weggebruikers.
Wie de transportsector kent, weet dat tijdsdruk, lange dagen en vermoeidheid jammer genoeg vanzelfsprekend is. Flexi-jobs vergroten dat risico. Zeker wanneer chauffeurs verschillende jobs combineren en de controle op hun totale arbeidstijd versnipperd raakt.
Theoretisch bestaan er rij- en rusttijden die gecontroleerd worden met de digitale tachograaf. Alleen zijn niet alle voertuigen tachoplichtig. Inbreuken op rij- en rusttijden zullen vaak pas zichtbaar worden na het leed: een ongeval. Dan zal iedereen op zoek gaan naar een verantwoordelijke en zal er opnieuw naar de chauffeur gewezen worden. De verantwoordelijkheid van het systeem zal worden afgewezen en genegeerd.
De hypocrisie van Febetra is stuitend. Al jaren zeggen werkgevers en vakbonden samen dat er een gelijk speelveld moet komen in de Europese transportsector. Al jaren wordt terecht geklaagd over sociale dumping, postbusfirma’s en oneerlijke concurrentie.
Maar wanneer de Belgische regering sociale dumping tussen werknemers invoert, wordt er gejuicht.
Blijkbaar is sociale dumping alleen een probleem wanneer ze uit het buitenland komt. Wanneer ze een Belgische nummerplaat krijgt en de loonkost verlaagt, heet ze plots “flexibiliteit”.
Voor BTB-ABVV is dat onaanvaardbaar.
Een gelijk speelveld betekent niet alleen eerlijke concurrentie tussen bedrijven. Het betekent ook dat werknemers niet tegen elkaar worden uitgespeeld. Niet via buitenlandse constructies. Niet via schijnzelfstandigheid.
En ook niet via flexi-jobs.
De transportsector heeft geen nood aan achterpoortjes. De sector heeft nood aan correcte tarieven; vaste jobs met goede lonen en een sterke sociale zekerheid en veilige wegen.
Wie het chauffeurstekort ernstig neemt, investeert in chauffeurs met goede loon- en arbeidsvoorwaarden
Wie flexi-jobs toejuicht, kiest voor sociale dumping en de afbraak van de Belgische sociale zekerheid.
