Congres Vakgroep Haven van Antwerpen - 25/11/2022

“De dokwerkers van de Antwerpse haven stonden steeds op de eerste rij om sociale vooruitgang af te dwingen.

Niet alleen voor de havenarbeiders zelf, maar ook voor alle werknemers in België. In voetbaltermen: jullie spelen in de spits, jullie scoren de goals!” Dat was de boodschap van BTB Voorzitter Frank Moreels op het congres van de BTB Vakgroep Haven van Antwerpen.

Lees de volledige toespraak hieronder.

 

Kameraden

Vandaag organiseert de vakgroep Haven van Antwerpen zijn congres.
Dat is meer dan 72 jaar nadat de Havenarbeidersbond
haar eerste Statutair congres organiseerde.

Wanneer we terugblikken op het verleden van jullie vakgroep
dan kunnen we wel zeggen dat de dokwerkers steeds
op de eerste rij stonden om sociale verbeteringen af te dwingen.

Niet enkel voor de dokwerkers zelf,
maar ook voor collega’s uit andere sectoren.
Om het in voetbaltermen te zeggen
Jullie speelden in de spits
Jullie maakten de goals

Jullie waren altijd een sterke syndicale kracht.
En dat zijn jullie vandaag nog altijd!

En ik wil dan ook beginnen met jullie te bedanken
En te feliciteren
voor jullie inzet tijdens de algemene staking van 9 november.
De drie zeehavens lagen stil,
de Antwerpse dokwerkers staakten massaal.
En jullie deden op die manier een essentiële bijdrage
aan het welslagen van de staking.

Een staking voor onze koopkracht.
We weten allemaal dat de prijzen
voor energie vandaag de pan uit swingen.
We hebben allemaal voorschotfacturen gekregen
van de electriciteitsmaatschappijen
waar je mottig van wordt.
We weten wat het kost om de winkelkar te vullen.
En daarom is het belangrijk dat we de koppeling van de lonen
aan de index met hand en tand verdedigen,
De index waardoor onze lonen
gedeeltelijk die prijsstijgingen, compenseren.
Maar de werkgevers willen daarvan af,
Keer op keer vallen ze onze index aan
En zetten ze druk op de regering
Om die af te bouwen.
Gelukkig houden de socialisten in de regering
Dat tot nu toe tegen!
En de wet van 96 zorgt ervoor
dat Marc straks moet gaan onderhandelen,
wetende dat er waarschijnlijk een nul-norm is
waardoor loonsverhogingen zo goed als uitgesloten worden.
En waarom blokkeert de regering de energieprijzen niet?

Daarom hebben jullie gestaakt kameraden,
en die staking was zo goed als volledig .
Jullie zijn een voorbeeld voor andere sectoren.

Maar jullie stonden al eerder in de geschiedenis
op de bres voor sociale vooruitgang.
Laat me één voorbeeld geven.
In 1936 eisten de Antwerpse havenarbeiders,
jullie voorgangers,
de invoering van een minimumloon
en het recht op betaalde vakantie.
Om dit te bekomen legden zij de Antwerpse haven plat.
Onder druk van de BTB breidde de staking zich uit naar heel het land
en namen meer dan een half miljoen werknemers deel aan de staking
die in de Antwerpse haven was begonnen.
Drie weken later
stemde de toenmalige premier Van Zeeland in
met een minimumloon van 32 Belgische Frank per dag
en zes dagen betaalde vakantie per jaar.

De dokwerkers, jullie voorgangers
waren dus de voortrekkers
in de strijd voor het minimumloon en voor betaalde vakantie.
Dat is maar één voorbeeld,
ik zou er vele andere uit jullie glorieuze geschiedenis kunnen opnoemen.
Jullie moeten beseffen dat jullie de erfgenamen zijn
van dokwerkers die verder keken dan de haven groot is,
Van dokwerkers die voortrekkers waren
in de strijd voor sociale rechten voor iedereen!

Kameraden,
wij de BTB’ers
Jullie de havenarbeiders
stonden ook vooraan
in de strijd tegen alle aanvallen op de wet Major.
Die wet zorgt ervoor dat de Belgische havenarbeiders
de best opgeleide,
de best gevormde,
en de meest productieve dokwerkers zijn van Europa.

En dus zouden de werkgevers in de Belgische havens
Merci, moeten zeggen tegen Louis Major!
En niet zoals ene Fernand Huts
een constante - een ideologisch geïnspireerde - strijd voert
tegen een statuut
dat zorgt voor welvaart,
veilig werken,
koopkracht,
en een voldoende dokwerkers.

De Wet Major lag al dikwijls onder vuur.
Maar jullie stonden steeds in de vuurlijn om jullie statuut te verdedigen.
Eerst in 2003 met Port Package I
Dan in 2006 met Port Package II
Dan 2016
en vandaag opnieuw in 2022.
Maar ik ben ervan overtuigd dat
Marc dit zal kunnen oplossen
Aan de onderhandelingstafel,
En weten jullie waarom?
Omdat ze aan de andere kant van de tafel
Op het kabinet van Minister Dermagne
weten dat er een sterke vakbond van havenarbeiders achter hem staat.

En laat ons trots zijn op Louis Major kameraden.
Niet alleen omdat hij die wet liet stemmen,
maar om alles wat hij verwezenlijkte.
Want Louis Major
kan een palmares van verwezenlijkingen voorleggen
om U tegen te zeggen.

De reden waarom hij dat kon is eigenlijk simpel.
Hij wist dat je samen sterker staat.
Hij wist dat je met die ene sterke vakcentrale,
Onze BTB, veel kan bereiken
voor de sector zelf.
Maar hij wist ook dat je nog veel
meer kan verwezenlijken als je samenwerkt met anderen.
Hij was een echte BTB’er in hart en nieren,
maar hij was evengoed een ABVV’er.
Hij wist dat je met vierduizend dokwerkers,
en met vijftigduizend BTB’ers sterker bent dan alleen,
maar hij wist ook dat je met
één miljoen vierhonderdduizend ABVV’ers
nog zoveel sterker bent.
En hij wist ook dat je je politiek moet engageren
om iets te verwezenlijken.
En dat deed hij, als sociaal democraat.

Dat wist Major al,
en dat moeten we ons vandaag ook herinneren.

Hij gebruikte de kracht van de dokwerkers,
Van alle BTB’ers samen,
Van het ABVV,
Om secretaris-generaal van het ABVV te worden,
Om verkozen te worden als parlementslid
Om minister van arbeid te worden
Om goeie wetgeving te realiseren
Zoals die fameuze wet op de havenarbeid
Maar ook om de basis te leggen van de sociale zekerheid
Zoals we ze vandaag kennen.

Tot slot is de syndicale strijdvaardigheid
en het gevoel van rechtvaardigheid onder de dokwerkers
door de geschiedenis heen altijd zeer belangrijk geweest
in de strijd tegen de fascisten.
In 1936 werden Albert Pot en Theo Grijp,
Één ervan was dokwerker, één had familie aan de dok.
In Antwerpen vermoord door een extreem-rechtse verkiezingskandidaat
terwijl zij verkiezingsaffiches gingen plakken voor de socialisten
voor de parlementsverkiezingen.
Enkele dagen later begonnen de Antwerpse dokwerkers een staking.
Wat in Antwerpen begon deinde uit naar gans Vlaanderen en Wallonië.
Op 23 mei van dit jaar onthulden wij trouwens een herinneringsplaquette
voor Pot en Grijp in ons BTB-gebouw hier.
Jullie hebben het aan de ingang misschien al zien hangen
toen jullie het gebouw binnenkwamen anders moeten jullie er straks,
bij het buitengaan, zeker eens op letten

Er was ook Emile “Lode” Verbraeken was
een militant van de BTB Antwerpen die als vrijwilliger naar Spanje trok
om aan de zijde van de republikeinen te vechten in de Spaanse burgeroorlog
Tegen de fascisten.
Minder dan twee maanden na zijn vertrek sneuvelde hij op7 januari 1937.

Allemaal BTB’ers,
die op hun eigen manier wilden bijdragen
aan de strijd voor
rechtvaardigheid, solidariteit, gelijkheid,
een strijd tegen het fascisme.
Vandaag worden we opnieuw met extreem-rechts geconfronteerd.

Het fascisme dat opnieuw onze samenleving is ingeslopen
en dat probeert die solidariteit,
de rechtvaardigheid
en de gelijkheid onder de mensen te verbreken.
Om dit te voorkomen,
doe ik een oproep aan jullie, de havenarbeiders.
Jullie zijn een sterke syndicale macht,
die ervoor kan zorgen dat dat fascisme in jullie sector niet doorbreekt.
We moeten er immers voor zorgen dat de toekomst
ook voor de volgende generaties havenarbeiders beschermd blijft.
Laat jullie dus niet verleiden door de rattenvangers van het Vlaams Belang!
Ze proberen jullie wijs te maken dat ze opkomen voor de werkende mens.
In werkelijkheid stemden ze tegen het instellen van het minimumloon
Stemden ze tegen een wijziging van de wet van 96
En willen ze de vakbondsrechten
Deze van de BTB, jullie vakbond,
Onderuit halen.
Arbeiders zijn arbeiders,
Of ze nu wit, zwart of bruin zijn
Man, vrouw, homo of hetero, …
In onze vakbond is iedereen gelijk
In onze vakbond is geen plaats voor racisme of discriminatie kameraden!

Ik wil hier vandaag ook ode brengen aan een heel speciaal iemand uit jullie crew. Een kameraad die mij altijd gesteund heeft sinds ik op de BTB actief ben.
Iemand die zich haar ganse carrière ingezet heeft voor de dokwerkers,
en daarbij heel specifiek aandacht had
voor de vrouwelijke dokwerkers en transportarbeidsters in het algemeen.
En als er vandaag binnen de BTB,
maar ook binnen de Europese en Internationale transportvakbond
meer aandacht is voor de vrouwen,
en voor de specifieke problemen waarmee ze worstelen,
dan is dat zonder twijfel dank zij Monique Verbeeck.
Monique, jij steunde mij,
Je weet ook dat ik altijd jouw strijd voor vrouwen
en hun rechten actief ondersteunde.
En dat was nodig kameraden.
Laten we het toegeven,
onze wereld is nog steeds te veel een mannenwereld,
een beetje stoer, een beetje macho!
Monique heeft zonder twijfel een belangrijke rol gespeeld
om bij veel havenarbeiders een mentaliteitswijziging te bewerkstelligen.
En stilaan beginnen vrouwen binnen te sijpelen aan de dok.
En geef toe kameraden, als ik rondkijk in deze zaal en ik zie de vrouwen die hier zitten, ze lijken me meer dan hun mannetje te kunnen staan.
Monique heeft ook meegewerkt
aan de campagne om een conventie te ondertekenen
over intimidatie en geweld op de werkvloer
binnen de internationale arbeidsorganisatie.
En dat is gelukt, die Conventie nr 190 is er gekomen.
Jammer genoeg is ze door België nog steeds niet onderschreven,
en Monique weet dat ik haar graag, voor ze met pensioen gaat,
dat cadeau had gegund.
Maar ik beloof je Monique dat we met BTB zullen blijven druk uitoefenen
om België te laten tekenen.
En kameraden, omdat we die ratificatie niet kunnen geven als cadeau aan Monique, dacht ik dat een daverend applaus uit erkentelijkheid hier op zijn plaats zou zijn.
Kameraden,
Als we dat willen kunnen we eender wat realiseren,
Als we samenwerken zijn we sterk,
De werkgevers hebben het geld,
Maar wij zijn met meer,
En we hebben een wapen dat zij niet hebben
De solidariteit
Kameraden,
Leve de dokwerkers
Leve de BTB
Leve het ABVV