Sociale verkiezingen 2020: Maak kennis met deze drie kandidaten

Van 11 tot 24 mei 2020 zijn er opnieuw sociale verkiezingen.

Dan worden er werknemersafgevaardigden voor het comité voor preventie en bescherming op het werk, en voor de ondernemingsraad verkozen. Iedereen wil dat de werkgever aandacht heeft voor de gezondheid en veiligheid van zijn werknemers, dat de arbeidsvoorwaarden en lonen gerespecteerd worden, dat het werkritme menselijk is. Iedereen weet dat zijn/haar rechten – zoals het recht op degelijke arbeidskledij – vakantiedagen en een correct uurrooster geëerbiedigd moeten worden ...

Daarom zijn er afgevaardigden nodig. Om collega’s te informeren, te adviseren en om hen te verdedigen. Om er SAMEN voor te gaan. Maak alvast kennis met deze drie gepassioneerde kandidaten.

 

Else Martens

‘Het werk van de vakbond mag niet verloren gaan’

Else Martens (53) werkt al 15 jaar als buschauffeur. Bij de sociale verkiezingen van 2016 kwam ze voor het eerst op als kandidaat-déléguée: “Ik voelde dat ik als werknemer te weinig slagkracht had om dingen te veranderen en te verbeteren in het bedrijf. Als vakbondsafgevaardigde kan ik dat wel.”

Hét stokpaardje van Else Martens? Als déléguée strijdt ze al vier jaar lang voor betere sanitaire voorzieningen voor buschauffeurs. “Als je als chauffeur onderweg naar het toilet moet, dan heb je een groot probleem – zeker als vrouw. Want niet alle eindhaltes hebben een toilet en als er één is, dan is dat meestal zo’n chemische toiletcabine – zonder verwarming, verlichting of stromend water.”

Nog altijd pover sanitair voor buschauffeurs

“Al vier jaar ijver ik daarom voor betere sanitaire voorzieningen. Ik zie een goede evolutie, maar we zijn er nog lang niet. Er zijn al meer toiletten. En de schoonmaakdiensten doen erg hun best om die te onderhouden. Maar van een plastic hok in de openlucht kun je geen aangenaam toilet maken. De sloten gaan na een tijd kapot, dat plastic wordt vies. Ik kan je verzekeren dat je dan echt niet op je gemak zit. Het topic blijft dus na de volgende verkiezingen nog altijd relevant.”

Pleidooi voor realistische rittenschema’s

Nog een thema waar Else op inzet, is de fysieke gezondheid van de chauffeurs. Want na 15 jaar carrière ondervond ze zelf wat lang zitten met je lichaam doet: ze viel uit door een hernia.

Else Martens: “Zitten is het nieuwe roken. Als buschauffeur zit je sowieso de hele dag. Daar komt bij dat de dienstregeling van De Lijn geen rekening houdt met de toenemende drukte op de weg. Hetzelfde traject duurt veel langer in de spitsuren dan op een rustige namiddag. Om tijd in te halen slaan chauffeurs hun pauzes steeds vaker over.
Daardoor zitten ze nog langer in dezelfde houding. Intussen heb ik al veel collega’s zien wegvallen die er fysiek onderdoor zijn gegaan. Daarom blijf ik ijveren voor menselijke rij- en rusttijden die rekening houden met de steeds grotere drukte op de weg.”

Harde werk van chauffeurs in de schijnwerpers

Else Martens: “Buschauffeurs komen meestal alleen in het nieuws als ze staken of klagen. Dat we elke dag mensen veilig en wel naar hun werk en gezin brengen; dat we mensen helpen opstappen die daar moeite mee hebben; dat we onze pauzes overslaan om op tijd te komen: dat hoor of zie je niet.

Daarom blijft het werk van de vakbond zo belangrijk. Om het mooie werk van de buschauffeurs zichtbaar te maken. Om de soms moeilijke werkomstandigheden aan te kaarten – het drukke verkeer, de agressie bij reizigers en de fysieke belasting. Om te blijven vechten voor verworven rechten. Ik zou ook de jongeren willen aanmoedigen om zich kandidaat te stellen. Want het werk van de vakbond mag niet verloren gaan.”

ElseMartens NL

 

Mustafa Dani

‘Mijn missie? Mijn collega’s nog beter vooruithelpen!’

Waarom is het zo belangrijk om je collega’s te vertegenwoordigen in de ondernemingsraad? Dat is de vraag die we stelden aan Mustafa Dani, chauffeur bij transporteur Van Moer in Zellik. De afgelopen vier jaar vertegenwoordigde hij BTB in de ondernemingsraad en de vakbondsdelegatie.

“Ik raakte als vanzelf betrokken bij de vakbond”, vertelt Mustafa. “Mensen kenden me goed omdat ik ook lessen transportmanagement geef. Ze hadden dus al de gewoonte om een praatje met mij te komen slaan, soms ook met vragen over hun rechten. Ik hielp ze graag, want solidariteit is van onschatbare waarde voor mij. Toen had ik daar geen mandaat voor en kreeg ik ook geen toegang tot alle info. Dat heeft me ertoe aangezet om me in dit avontuur te storten: meer impact en zeggenschap krijgen en meer kennis opdoen om mijn collega’s beter te helpen. Zo kwam ik in de ondernemingsraad terecht en sloot ik me aan bij de vakbondsdelegatie.”

Beter aangepast werkmateriaal en maaltijdcheques

Waarvoor heeft Mustafa al gestreden tijdens zijn eerste termijn? “Het bedrijf waarvoor ik werk, levert voornamelijk aan grote Belgische warenhuizen: we werken dus dikwijls met machines”, legt Mustafa uit. “De grootste problemen situeren zich daar. In sommige gevallen waren de machines onvoldoende beveiligd, of je kon er niet op een ergonomische manier mee werken. Op dat vlak hebben we grote vorderingen gemaakt: de machines zijn nu goedgekeurd door keuringsinstanties en de situatie op de werkvloer is verbeterd.

Een andere belangrijke overwinning tijdens mijn mandaat? Dat we maaltijdcheques hebben verkregen. In de toekomst willen we de waarde daarvan nog optrekken en onze werktijden verbeteren.”

Een niet-aflatende maar constructieve strijd

Hoe blikt Mustafa terug op de vier jaar ten dienste van zijn collega’s? “Het is een blijvende strijd, die gelukkig ook op een constructieve manier verliep. Vóór 2016 was het ABVV weinig zichtbaar in het bedrijf. Na de verkiezingen hebben we ons duidelijk geprofileerd, waardoor de directie weinig vertrouwen in ons had. Maar door hard te werken en onze betrokkenheid te tonen, zijn ze van hun vooroordelen afgestapt, en konden we op een constructieve manier verdergaan.

Een element dat bijdroeg aan het succes van ons mandaat, is de steun van de centrale. Die staat altijd voor ons klaar met advies en helpt ons met ons grondig voor te bereiden op complexe kwesties. Ik wist dat ik altijd op hun hulp kon rekenen, en dat maakte het verschil.”

En als Mustafa het allemaal nog eens opnieuw kon doen? “Dan zou ik mij weer aan dat avontuur wagen”, besluit Mustafa. “Ik hoop dan ook om dit werk voort te zetten na 2020.”

MustafaDani NL

 

Richard Deville

‘Het welzijn van de arbeiders ligt me nauw aan het hart’

Kom je vaak op Luikse wegen? Dan kruiste je wellicht vrachtwagenchauffeur Richard Deville (43) al. Hij werkt bij Renewi en is sinds de vorige sociale verkiezingen actief als délégué bij BTB. We polsen bij hem naar het geheim van zijn onuitputtelijke syndicale engagement.

“Ik ben een 43-jarige Luikenaar en papa van drie kinderen. Ik werk als vrachtwagenchauffeur bij Renewi, een internationaal bedrijf gespecialiseerd in afvalverwerking en recyclage, ontstaan na een fusie van Shanks Group met Van Gansewinkel Groep. Elke dag haal ik afval op bij bedrijven: restaurants, kmo’s, supermarkten ...”

“Op mijn 22ste ben ik gestart als internationaal vrachtwagenchauffeur, een baan die me met de paplepel is ingegoten, want mijn vader was ook chauffeur. Vanwaar mijn syndicale engagement? Wel, dat kwam er in de tijd van de fusie, bij een actie van de vakbond. Toen begon het bij mij te kriebelen. Ik ben toen naar mijn délégué gestapt met de boodschap dat ik heel graag iets wilde betekenen voor de vakbond, op één voorwaarde: dat ik beslagen aan de opdracht wilde beginnen – grondig voorbereid en geïnformeerd dus.”

Leren en groeien

En zo stelde Richard zich voor het eerst kandidaat als lid van het comité voor preventie en bescherming op het werk (CPBW). “Ik werd verkozen als plaatsvervanger. Toch duurde het niet lang voor ik délégué werd, toen een collega wegviel en ik hem moest vervangen. Mijn ervaren collega’s hebben mij toen alles uitgelegd over het wel en wee van het comité en hebben mij echt enorm goed begeleid. Intussen zit ik er vier jaar in. In de voorbije periode heb ik veel geleerd en dingen veranderd. Bijleren, groeien en een netwerk opbouwen: het is dankzij BTB en Fondation André Renard dat ik dat allemaal kan doen.”

Dingen in beweging zetten

Wat is de grootste meerwaarde van de vakbond voor een bedrijf en zijn personeel? “Door actief te zijn in het CPBW, vermijden we dat het management beslissingen neemt boven de hoofden van de werknemers. Daardoor houden we zaken tegen die nadelig zijn voor het welzijn van de werknemers. Alles wat we kunnen veranderen, is belangrijk – zelfs al gebeurt het op heel kleine schaal”, legt Richard Deville uit. “De komende tijd blijf ik mij inzetten voor de strijd tegen de sociale dumping en de herwaardering van de lonen.”

Zijn advies voor kandidaten die voor de eerste keer opkomen bij de sociale verkiezingen? “Je moet bereid zijn om te luisteren, bereikbaar zijn en je voor 100% te geven. Want dat is de essentie van je werk als vakbondsafgevaardigde.”

RichardDeville NL

 

Wil je meer weten over de sociale verkiezingen, of ben je geïnteresseerd om je ook kandidaat te stellen? 

Dit artikel verscheen in de recentste editie van be motion, het driemaandelijkse magazine van ABVV-BTB. Lees het magazine nu volledig online.