1 november 2019 - Haven van Antwerpen

Traditiegetrouw werden er op 1 november bloemen neergelegd aan “De Buildrager” door het Gemeenschappelijk Vakbondsfront Haven van Antwerpen. De "Vakgroep Haven van Antwerpen" bracht ook een bloemenhulde aan het monument van Louis Major, aan het Stadspark.

Hieronder kan je de toespraken van Marc Loridan terugvinden alsook enkele sfeerbeelden van de dag.

 

Toespraak Marc LORIDAN, voorzitter Vakgroep haven van Antwerpen - BTB aan het standbeeld van Louis MAJOR – 01.11.2019

Kameraden,

Welkom op deze traditionele plechtigheid op 1 november aan het monument van Louis Major, gewezen voorzitter van de Havenarbeidersbond en grondlegger van de voor onze havenarbeiders zo belangrijke “Wet op de Havenarbeid”, dewelke sedert jaren ook gekend is binnen de Europese grenzen als de “Wet Major” en die trouwens dit jaar reeds 47 jaar bestaat.

Zoals jullie ondertussen weten had Louis MAJOR slechts 1 artikel nodig, nl. “niemand mag in de havengebieden, havenarbeid laten verrichten door andere werknemers dan erkende havenarbeiders”.

De voorbije jaren werden gekenmerkt door diverse conflicten met de ons gekende kunstminnende en beroepsprovocateur KTN-baas Fernand Huts, bijgestaan door de zichzelf verklaarde “expert” Professor Van Hooydonk.

Al jarenlang tracht deze man in opdracht van de E.C. via “vetbetaalde” studies en dure adviezen aan Fernand Huts en diens medestanders, de Wet Major, het havenarbeidersstatuut en hun sterke vakbonden te breken.

Zo blijven deze 2 heren het moeizaam bereikte compromis van 26 april 2016 tussen de vakbonden, de werkgeversorganisaties en voormalig Minister van Werk Peeters, tot voldoening van de Europese Commissie en DG-Move, constant aanvallen.

Het was pas op 17 mei 2017 dat de Europese Commissie besloot om de ingebrekestelling tegen de Belgische Staat en de Wet Major en zijn havenarbeidsorganisatie stop te zetten.

Dit betekent echter niet dat deze procedure definitief werd afgesloten en dat de Europese Commissie dit dossier niet verder opvolgt.

Zo dienen vertegenwoordigers van het Ministerie van Werk en ambtenaren van de Federale Overheidsdienst Werk op geregelde basis een update te geven over de vorderingen m.b.t. de gemaakte afspraken binnen dit “compromis”.

Men dient op geregelde tijdstippen de resultaten van de gesprekken tussen de sociale partners over volgende onderwerpen voor leggen:

  • de monitoring van de cijfers van de aangeworven havenarbeiders binnen en buiten de pool, alsook van de logistieke werknemers met veiligheidscertificaat;
  • de stand van zaken van de uitwerking van een databank waarin alle erkenningen van havenarbeiders zowel binnen als buiten het poolsysteem komen te staan, zodat we ook als havenvakbonden controle op erkenningen kunnen uitvoeren;
  • de erkenningsregeling als opleidingscentrum door VDAB en de beroepskwalificatiedossiers, nodig om zoveel mogelijk externe spelers uit te sluiten;
  • de stand van zaken van de implementatie van de afspraken rond de toekomstige multitasking, en
  • de nieuwe afwijkingen van de bestaande ploegenstelsels.

Alsof dit nog niet voldoende is werd onze Wet Major voor 2 juridische dossiers doorverwezen naar het Europees Hof van Justitie.

Het betreft hier het dossier Middlegate van Zeebrugge en de door Huts en Professor Van Hooydonk ingestelde procedure tegen de in 2016 gepubliceerde vernieuwde erkenningsvoorwaarden van havenarbeiders.

In het dossier Middlegate besliste het Grondwettelijk Hof om advies te vragen aan het Europees Hof van Justitie om te oordelen in hoeverre de Wet Major strijdig zou zijn met het Europees recht van vrijheid van vestiging en nijverheid.

In het 2de dossier loopt er de procedure bij de Raad van State waarbij enkele bedrijven waaronder KTN de vernietiging hebben gevraagd van het recent aangepaste KB van 2016. In deze procedure besliste ook de Raad van State onlangs om het Europees Hof van Justitie te raadplegen over de wettigheid van deze aanpassingen, dewelke werden doorgevoerd onder druk van de Europese Commissie.

Buiten deze juridische aanvallen, volgen we als havenvakbond met argusogen de samenstelling van een toekomstige Federale Regering en uit welke politieke partijen deze zal bestaan.

Spijtige vaststelling is dat na de verkiezingen van 26 mei dit jaar, we enkel maar kunnen vaststellen dat Vlaanderen donkerbruin kleurt. Hierbij bedoel ik dat in Vlaanderen maar één grote winnaar is en dat is het Vlaams Belang !   N-VA verliest, maar blijft wel de grootste partij in Vlaanderen !

Tel je deze N-VA samen met die van het Vlaams Belang, dan moeten we vaststellen dat bijna de helft van de kiezers op zeer rechts tot extreem rechts hebben gestemd. Ongetwijfeld hebben verschillende Belgische havenarbeiders ook voor één van deze beide partijen gekozen en moeten onze BTB havenarbeiders beseffen dat dit twee uitgesproken anti-vakbondspartijen zijn, dewelke zich in het verleden reeds negatief hebben uitgelaten aangaande de Wet Major, zijn uitvoeringsbesluiten én Codex, waarin al onze arbeidsvoorwaarden van toepassing op onze havenarbeiders beschreven staan, en we weten ook dat ze niet vies zijn om de loopjongen te spelen van Natiebaas Huts.

Dus zullen we zeer nauwlettend moeten volgen wat men in de volgende Federale regeringsverklaring gaat schrijven over de Havenarbeid en zijn Wet Major.

Ik wens vanop deze plaats vóór het standbeeld van Louis Major nogmaals te verklaren dat, aangaande al deze aanvallen, wij als BTB garant zullen staan en samen met onze havenarbeiders zullen blijven strijden voor een verworven statuut waarop wij fier zijn en dat we met hart en ziel zullen blijven verdedigen.

Dank u – Leve de BTB !

 

Toespraak Marc Loridan namens het GVHA aan het Standbeeld DE BUILDRAGER – 01.11.2019

Vrienden, Kameraden,

Welkom op deze door het Gemeenschappelijk Vakbondsfront Haven van Antwerpen georganiseerde plechtigheid op 1 november, ter nagedachtenis van al de ons ontvallen havenarbeiders en vooral zij die het slachtoffer werden van een dodelijk arbeidsongeval.

De Buildrager aan de Suikerrui – nu tijdelijk op het Schengenplein – is een symbool voor alle Belgische havenarbeiders, maar voor de Antwerpse havenarbeiders in het bijzonder.

Het is inmiddels een jarenlange traditie die we al sinds 1986 organiseren en die is uitgegroeid tot een belangrijke gebeurtenis, gezien de grote opkomst van onze militanten/bestuursleden.

Vandaag wens ik toch even stil te staan bij de geschiedenis van de “Buildrager”, want het is dit jaar 75 jaar geleden dat Antwerpen in angst leefde door de terreur van de “vliegende bommen”.

Vanaf oktober 1944 en dit gedurende bijna een half jaar, was Antwerpen het doelwit van de Duitse vliegende bommen en raketten.  Van de Duitsers was dit een wanhoopspoging om de Antwerpse haven te treffen, maar voor de Antwerpenaren was dit een periode waarin iedereen voortdurend in angst leefde.

Het Duitse verzet bij de monding van de Schelde was gebroken en de rivier was ontmijnd.  De haven kon nu volop functioneren als draaischijf voor de bevoorrading van de geallieerde troepen.  Dat wisten de Duitsers ook, waardoor de beschietingen intenser werden.

De dokwerkers waren nu ineens de belangrijkste burgers van Antwerpen, want zonder hen was de haven nog altijd waardeloos; zij waren zich daar zeer van bewust en dwongen met een paar korte stakingen het beroemde “bibbergeld” af, een premie voor werken in een gevaarlijke omgeving.

Wanneer de Verenigde Staten na het beëindigen van Wereldoorlog II hun dank wilden betuigen aan de Stad Antwerpen en haar haven voor het moedig gedrag gedurende de Duitse aanvallen met V1 en V2-bommen, waardoor de levensnoodzakelijke bevoorrading van de bevrijdingslegers kon verzekerd worden, was de keuze van juist dit beeld van Constant Meunier een schitterend gebaar.

De Buildrager: een beeld waarbij Meunier in 1893 een blijvend eerbetoon bracht aan het zware labeur dat de Antwerpse havenarbeider dag in dag uit verrichtte.

Het werk van de havenarbeider is de laatste decennia enorm veranderd en we worden steeds meer geconfronteerd met nieuwe behandelingstechnieken, automatisering en digitalisering in zowel de stukgoed- als de containersector.

Maar één gegeven blijft als een paal boven water staan en dit is dat havenarbeid nog steeds een gevaarlijk beroep blijft !

Containerschepen worden steeds groter !  Rederijen werken samen of fuseren om het  hoofd boven water te houden, met nieuwe allianties tot gevolg.   Grote rederijen denken immers niet in grenzen en in havens, maar participeren steeds meer mee in de verschillende havens en verschillende landen.

Containerterminals worden steeds groter met de dreiging van job verlies door steeds verdergaande automatisering.  Het werk dreigt eentoniger te worden met het risico dat er concentratieverlies optreedt, waardoor dan weer veiligheidsrisico’s ontstaan.   Het werk wordt als minder aangenaam ervaren; onze havenarbeiders klagen dat deze steeds groter wordende terminals dreigen vergeleken te worden met een fabriek.

Al deze vormen van schaalvergroting en meer automatisering zullen we onder ogen moeten zien en bekijken hoe we hier toekomstgericht het best op kunnen reageren.

Niet zoals sommige internationale organisaties doen, door enkel te roepen TEGEN automatisering te zijn en via een achterdeur dit toch toe te staan, maar zoals we binnen ETF en ITF zeggen dat verdere automatisering en digitalisering een feit is, maar dat deze op een sociaal verantwoorde manier kan ingevoerd worden, mits onderhandelingen met betrokken vakbonden – NO AUTOMATION WITHOUT NEGOTIATION !

Hiervoor hebben we op 30 augustus 2018 in de haven van Antwerpen een cao ondertekend betreffende de informatie en het overleg inzake de sociale gevolgen van de invoering van nieuwe technologieën.

De Antwerpse haven blijft zich elk jaar overtreffen, zo zal waarschijnlijk 2019 opnieuw de geschiedenisboeken ingaan  als het 7de recordjaar op rij.

Zo zien we dat in de Antwerpse haven de trafiekcijfers in de eerste 3 kwartalen van 2019, 179 miljoen ton geladen en gelost werd.  Dat is opnieuw 1,1 % meer dan in dezelfde periode van vorig jaar.  De overslag van containers steeg in deze periode nog sterker, nl. met 5,7 %.

Deze groeiende cijfers voor onze haven worden stilaan een gewoonte en dit succesverhaal is onlosmakelijk verbonden met de inzet, productiviteit en de wereldwijd gekende bekwaamheid van onze havenarbeiders en zijn unieke arbeidsorganisatie via de Wet Major.

Door deze steeds maar stijgende trafieken was er dan ook een toenemende vraag naar havenarbeiders in alle mogelijke categorieën.

Zo werden er in 2018 en 2019 in totaal 1.153 nieuwe havenarbeiders algemeen werk opgeleid, 428 SC-chauffeurs, 307 werden opgeleid tot DA, 180 Kuipers en 125 Markeerders.

Deze voorbije 2 jaar hebben we in ons opleidingscentrum integraal moeten focussen op intensieve aanwervingscampagnes en doorstroomopleidingen zoals chauffeurs.

Dit betekent dat ons contingent vandaag de dag bestaat uit:

  • 7.704 havenarbeiders algemeen contingent
  • 1.676 logistieke werknemers met veiligheidscertificaat, en
  • 916 Vaklui

Dit is een totaal van 10.296 arbeiders die binnen het Paritair Subcomité voor de Haven van Antwerpen werkzaam zijn.

Gezien de hoge werkloosheidscijfers van de laatste maanden – te wijten aan tal van onzekerheden op Europees en wereldvlak – is het dan ook de bedoeling om vanaf 2020 minder nieuwe opleidingen te organiseren, maar de opportuniteit te grijpen om de opleidingsinspanningen te verschuiven naar de bestaande groep van havenarbeiders van de pool en dit met het idee om vanaf volgend jaar het concept van opfrissingen te integreren in de loopbaan van havenarbeiders, met als doelstelling bepaa lde vaardigheden te optimaliseren, te toetsen aan het veiligheidsbeleid en het veiligheidsbesef te verbeteren, zodat we samen kunnen werken aan de verbetering van de veiligheid in het algemeen.

Ondanks de reeds belangrijke initiatieven dewelke de voorbije jaren werden geleverd en de toekomstige her- en bijscholingen die we in de toekomst nog gaan ontwikkelen binnen ons opleidingscentrum, moeten we helaas opnieuw vaststellen dat we afgelopen jaar opnieuw geconfronteerd werden met 2 dodelijke arbeidsongevallen op de werkvloer, nl. deze van:

  • Dominique BRAMS – DAK/ST (BTB-bestuurslid en lid van de Syndicale Delegatie bij ATS, alsook gerespecteerd peetvader) verongelukt op 9 mei 2019 bij ATS.
  • Dennis SCHEPENS – vakman, verongelukt op 3 juli 2019 bij de firma Noord Natie Terminals.

En 1 dodelijk arbeidsongeval op weg van huis naar het werk, nl.:

  • Khamadaev ROUSLAN – vakman bij de firma ATS  – verongelukt op 3 april 2019.

Mogen wij jullie vragen deze collega-havenarbeiders, alsook zij die ons buiten de werkplaats ontvallen zijn, te herdenken tijdens deze bloemenneerlegging.

Dank u !