Meer dan een chauffeur - Wendy en Sofie aan het woord

Details

Categorie: nieuws

Gepubliceerd: dinsdag 15 september 2026 10:25

Wendy rijdt de bus. Sofie is gezinshuisouder. Twee verhalen die tonen waarom schoolbuschauffeurs zekerheid, respect en waardering verdienen.

Elke ochtend vertrekken schoolbussen nog voor veel gezinnen goed en wel aan hun dag begonnen zijn. Achter het stuur zitten chauffeurs die veel meer doen dan kinderen van punt A naar punt B brengen. Ze zorgen voor veiligheid, structuur en vertrouwen.

Wendy is 46 en rijdt haar vijfde schooljaar als chauffeur in het bijzonder onderwijs in de regio Lokeren. Na zeventien jaar fabriekswerk en een periode van gezondheidsproblemen koos ze voor een nieuwe richting. Via VDAB behaalde ze haar rijbewijs D. Sofie is gezinshuisouder. Een van de kinderen in haar gezin maakt sinds enkele maanden gebruik van het schoolbusvervoer. Voor haar gezin betekent dat vervoer veel meer dan alleen een praktische oplossing.

Twee verschillende verhalen, met dezelfde boodschap: wie goed schoolbusvervoer wil, moet investeren in de mensen die het iedere dag mogelijk maken.

“Je brengt het kostbaarste van mensen veilig naar school”

Voor Wendy was vooral het menselijke aspect doorslaggevend. “Het contact met de kinderen en de gezinnen geeft mij veel voldoening. Als ik tijdens de terugrit in mijn spiegel kijk en enkele kinderen rustig zie slapen, dan weet ik dat ze zich veilig voelen. Uiteindelijk brengen wij iedere dag het kostbaarste van mensen naar school en weer naar huis.”

Haar werkdag begint vroeg. Rond 6.10 uur vertrekt ze naar haar bus, haalt ze de begeleider op en begint de ochtendrit. Rond 9 uur zit het eerste deel van de werkdag erop. In de namiddag begint alles opnieuw, tot ze rond 18 uur thuis is. “Voor mij werken die onderbroken diensten, maar je hele dag staat natuurlijk wel in het teken van de ritten.”

Daar komt meer bij kijken dan rijden alleen. Chauffeurs moeten plannen, anticiperen op het verkeer, communiceren met kinderen, ouders en begeleiders en voortdurend alert blijven.

“Het schoolvervoer gaf ons opnieuw ademruimte”

Voor Sofie maakte het schoolbusvervoer een groot verschil in de dagelijkse organisatie. “Zelfstandig naar school gaan is niet mogelijk en op school is er geen opvang voor of na de lessen. Jarenlang betekende dat dat wij ons elke dag volledig aan de schooluren moesten aanpassen.” Sinds het kind gebruikmaakt van de schoolbus, is er meer rust. “Voor het kind betekent het structuur. Voor ons als gezin betekent het ademruimte. En minstens even belangrijk: we weten dat het kind veilig naar school en weer naar huis kan.”

Ook de band met chauffeur en begeleider speelt daarin een belangrijke rol. “De opstart verliep niet vanzelfsprekend, maar doordat we met elkaar in gesprek gingen, groeide er veel wederzijds respect. Nu wordt er elke dag uitgekeken naar de bus. De chauffeur is echt een held.”

Voor kinderen die sterk vasthouden aan structuur kan een vaste chauffeur dan ook een wereld van verschil maken.

Wie continuïteit geeft, verdient zelf ook zekerheid

Net daar wringt het voor Wendy. “De job zelf doe ik heel graag. Mijn grootste bekommernis is de werkzekerheid.”

Haar tewerkstelling wordt tijdens bepaalde schoolvakanties onderbroken. Ook de opbouw van anciënniteit loopt daardoor niet vanzelfsprekend door en tijdens de zomer valt een belangrijk deel van het inkomen weg. “Ik hoop ieder schooljaar dat ik mijn toer kan behouden. Maar echte zekerheid heb je niet. Een contract met meer continuïteit en waarbij je anciënniteit kunt opbouwen, zou veel betekenen.”

Volgens Wendy is dat niet alleen belangrijk voor de chauffeurs zelf. “Als je goede chauffeurs wilt aantrekken en behouden, moet je hen perspectief geven. Wij volgen opleidingen en bijscholingen en dragen iedere dag een grote verantwoordelijkheid. Daar mag ook een degelijk statuut tegenover staan.”

Meer dan rijden

Ook na de rit stopt het werk niet altijd. Wendy houdt haar bus netjes, tankt meerdere keren per week en moet zelf een geschikte parkeerplaats zoeken voor een voertuig van meer dan 3,5 ton. “Dat hoort erbij, maar het maakt wel duidelijk dat het beroep meer omvat dan alleen de uren waarop er kinderen in de bus zitten.”

Ook andere weggebruikers zouden volgens haar wat vaker rekening mogen houden met die realiteit. “Een schoolbus rijdt niet zoals een gewone wagen. We moeten kinderen veilig laten in- en uitstappen en werken met vaste routes en uren. Een beetje geduld kan al veel verschil maken.”

“Wij zouden hen niet meer kunnen missen”

Voor Sofie is de maatschappelijke waarde van goed schoolvervoer duidelijk. “De chauffeur en begeleidster zijn echt deel geworden van de structuur rond het kind. Voor gezinnen met kinderen die extra ondersteuning nodig hebben, zijn zij enorm belangrijk.”

Net daarom is continuïteit zo belangrijk. Een wissel van chauffeur is meer dan een verandering in de personeelsplanning. Voor sommige kinderen betekent het opnieuw wennen, onzekerheid en onrust. Voor Wendy en Sofie komt het uiteindelijk op hetzelfde neer: wie continuïteit voor kinderen belangrijk vindt, moet ook continuïteit bieden aan de mensen achter het stuur.

“Geef chauffeurs een statuut dat past bij de verantwoordelijkheid die ze dragen”, zegt Wendy. “Zorg voor zekerheid, waardering en perspectief, zodat ervaren chauffeurs in het beroep willen blijven.”

Sofie vat het breder samen: “Investeren in schoolbusvervoer is investeren in het kind, in het gezin en in de hele omgeving rond dat kind. Uiteindelijk investeer je daarmee in de maatschappij.”

Investeer dus niet alleen in het schoolvervoer. Investeer in de chauffeur.