Gelegenheidstoespraak Marc LORIDAN, Voorzitter “Vakgroep Haven van Antwerpen” 

Kameraden, 

Welkom op onze traditionele plechtigheid op 1 november bij het monument van Louis Major, gewezen voorzitter van de Havenarbeidersbond en architect van de wet betreffende de havenarbeid. 

Als BTB Vakgroep Haven van Antwerpen organiseren we deze plechtigheid reeds voor de 24^ste maal als eerbetoon aan de op 19 februari 1985 overleden grondlegger van de naar hem genoemde “Wet Major”. 

Het is dankzij deze wet van 1972 dat begrippen zoals havenarbeid en havengebied een duidelijke wettelijke omkadering hebben gekregen. 

Het is mede dankzij deze wet dat de diverse Belgische zeehavens kunnen terugvallen op een lange periode van relatieve sociale vrede bij de havenarbeid die alleen doorbroken werd door enkele acties tegen het Europees havenbeleid en waarbij de Belgische havenarbeiders zich het meest hebben geprofileerd. 

De huidige globale crisis en de daaruit voortvloeiende vermindering aan transportstromen hebben een dramatische invloed op de Europese, Belgische en eveneens Antwerpse haven. 

De Antwerpse haven incasseert momenteel rake klappen door deze wereldwijde crisis, wat resulteert in een daling van goederenoverslag met 19 procent in de eerste negen maanden van 2009, hetgeen een daling van het aantal gewerkte taken tot gevolg heeft van 20 % ten opzichte van dezelfde periode in 2008.

Deze negatieve cijfers betekenen niet dat deze crisis enkel en alleen verhaald moet worden op de rekening van de havenarbeiders, hun Wet Major en de volgens bepaalde havenwerkgevers, havenbesturen en hun bevriende media “oubollige” Codex.

Deze Codex is slechts een bundeling van de in de loop der jaren overeengekomen collectieve arbeidsovereenkomsten, dewelke enkel en alleen afgesloten konden worden mits goedkeuring van de gemandateerde werkgeversafgevaardigden.

Wij zijn als vakbond niet blind voor evoluties binnen onze havensector.  Wij blijven ons ook niet halsstarrig vastklampen aan het verleden zoals sommigen beweren. 

Wij zijn bereid om met de havenwerkgevers een open en constructieve dialoog aan te gaan, om daar waar het mogelijk is, de havenarbeidsorganisatie aan te passen. 

Wij zijn als havenvakbonden steeds op elke uitnodiging vanwege de werkgeversvertegenwoordigers of voorzitter van het Paritair Comité ingegaan om de werkgeversprioriteiten te bespreken. 

We stellen enkel vast dat de CEPA-directie de voorbije jaren een totaal andere koers heeft aangenomen om het sociaal overleg met de havenvakbonden te voeren. 

Zo organiseert men, de sinds decennia gekende, maandelijkse contactcommissie tussen werkgevers en vakbonden niet meer en opteert men enkel nog te vergaderen onder leiding van de voorzitter van het Paritair Comité.

Zo heeft de CEPA-directie onlangs via een krantenartikel de havenarbeiders en hun organisaties nog aangevallen door te stellen dat de tewerkstelling van havenarbeiders archaïsch is, totaal onaangepast aan de tijd en bol staat van absurde regels en dat de arbeidsorganisatie in de haven van Antwerpen al 80 jaar ongewijzigd is. 

Wij kunnen alleen maar vaststellen dat het sociaal overleg op deze manier al 3 jaar enorm bemoeilijkt wordt door op belangrijke tijdstippen zulke verkeerde strategieën te kiezen. 

Zo hebben de werkgevers binnen de Vlaamse Havenvereniging, naar aanleiding van de Vlaamse verkiezingen in juni 2009, nog een aanval ingezet op de Wet Major door te stellen dat de bestaande havenarbeidsorganisatie en vooral de geografische invulling van de bestaande wetgeving remmend werkt, waardoor deze Vlaamse Havenvereniging pleit voor thematische invulling van de wetgeving waarbij enkel het laden en lossen van de zeeschepen onder het toepassingsgebied van de wet op de havenarbeid zou vallen. 

Wij zullen in de toekomst uiterst waakzaam blijven voor verdere aanvallen op ons statuut en zijn steeds bereid tot een serieus sociaal overleg om eventuele belangrijke veranderingen door te voeren daar waar het mogelijk is, zodat men onze Wet Major niet kan aanvallen onder het mom van de concurrentie in deze crisisperiode.